قرارگاه فرهنگی سفیر کربلا

زندگینامه

زندگینامه امام حسین (علیه السلام)

امام حسین (علیه السلام)، فرزند علی بن ابی طالب (علیه السلام) و فاطمه زهرا (علیه السلام)، و نوه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)، امام سوم شیعیان و شهید کربلا که قیام و شهادت وی، نقش تعیین کننده‌ای در تاریخ اسلام و شیعه، به ویژه در سده‌های نخست اسلامی داشت. وی پنجمین معصوم و یکی از پنج تن محسوب است و در جایگاه امامت، این مقام را پس از برادر خود، یکی از پنج تن محسوب است و در جایگاه امامت، این مقام را پس از برادر بزرگوار خود، امام حسن (علیه السلام)، عهده‌دار گشت. زندگینامه امام حسین (علیه السلام) و شهادت ایشان که در یکی از دوره‌های حساس و پر تنش سده نخست بود، با ظلم ستیزی در مقابل جائران اموی، از سویی نام آن بزرگوار را با مفهوم مقاومت و شهادت پیوند زد؛ و از سویی دیگر، آغازگر طیف وسیعی از قیام‌های پسین بود. با رشد ستمگری امویان واقعه کربلا، در نهایت در قالب یکی از شورانگیزترین حماسه‌های تاریخ اسلام –واقعه عاشورا- بر سازنده و عینیت بخش مفهوم آزادگی گشت. مفهومی که حتی بازتاب آن بر لایه‌ها و سطوح مختلفی از اندیشه جوامع شیعی، در قالب گونه‌های متفاوتی از بروز هنری در ادبیات، نگاره‌ها و یادمان‌های گوناگون در طی قرون روی نمود.

جایگاه خانوادگی

امام حسین (علیه السلام) نوه‌ی پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) از حضرت فاطمه (علیه السلام) است. پدر وی چهارمین خلیفه‌ی مسلمین و نخستین امام شیعی و وصی پیامبر (صلی الله علیه و آله) بود. حسین (علیه السلام) دومین فرزند امام علی (علیه السلام)، برادرانی با نام‌های حسن، محمد، عباس و عمر داشت. وی آخرین کس از مجموعه‌ی پنج نفره‌ی اصحاب کسا است و در روایات ثقلین، به نام او به عنوان یکی از مصادیق ثقل دوم تصریح شده است. روایات مختلفی مبنی بر ابراز علاقه‌ی رسول (صلی الله علیه و آله) نسبت به امام حسین (علیه السلام)، بیانگر جایگاه وی نزد نبی اکرم (صلی الله علیه و آله) است. از مهمترین روایات در این باره آن است که پیامبر (صلی الله علیه و آله) در قالب دعا، دوستداری حسین (علیه السلام) و دوستداران او را از پروردگار طلب نموده، و دوستداران حسین (علیه السلام) را دوستان خدا خوانده است. بدین ترتیب روایتی از پیامبر (صلی الله علیه و آله) مبنی بر اینکه ناراحتی و گریه‌ی حسین (علیه السلام)، سبب آزار و اذیت و ناراحتی وی می‌گردد، قابل درک است. در دسته‌ای از روایات که به حسنین (علیه السلام) اشاره دارد، امام حسین (علیه السلام) و امام حسن (علیه السلام)، سرور جوانان بهشت خوانده شده‌اند. شاید بر همین اساس، احادیث و روایات متعددی پیرامون ایشان، به نوعی با بهشت و مصادیق بهشتی ارتباط یافته است. براساس برداشت‌هایی از متن روایات، حسین بن علی (علیه السلام) شباهت، نزدیکی و ارتباط شایان توجهی با پدر داشته است. دل نگرانی‌های همیشگی مادر برای او و برادرش نیز گاه در منابع بازتاب پیدا کرده است؛ و حتی در نمود و بروزی متفاوت در روایات تفسیری، رشته‌ی این دلواپسی‌ها و نگرانی‌ها به پیش از تولد فرزند برمیگردد؛ در میان افراد خانواده، شاید رابطه‌ی تنگاتنگ او با برادرش، امام حسن (علیه السلام)، بیشتر توجه‌برانگیز است. حتی براساس احادیثی، این دو برادر هر کدام به نیمی از پیکر پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) شبیه دانسته شده‌اند در واقع در این روایات ضمن بیان همپوشانی شخصیتی ایشان، شباهت هر دو آنها به پیامبر (صلی الله علیه و آله) از نظر روحیات و شخصیت که هر کدام مکمل دیگری است، مورد توجه واقع شده است.

برچسب ها
نمایش بیشتر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن