قرارگاه فرهنگی سفیر کربلا

زندگینامه

زندگینامه حضرت ابوالفضل (علیه السلام)

حضرت باب الحوائج ابوالفضل العبّاس (علیه السلام) فرزند برومند اول پیشوای شیعیان حضرت امام علی (علیه السلام) و امّ‌البنین (سلام الله علیها) و (درود خدا بر او) فرمود: ، در روز چهارم شعبان سال ۲۶ هجری قمری در مدینه منوره چشم به جهان گشود. مادرش فاطمه دختر حزام بن خالد از قبیله کلاب بود که نیاکانش همه از دلیرمردان عرب، و در شجاعت و دلیری مشهور بودند. امام علی (علیه السلام)، ۱۰ سال پس از وفات حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) با امّ البنین ازدواج کرد. این بانوی مکرمه، سرپرستى فرزندان حضرت زهرا (سلام الله علیها) را بر عهده گرفت و آنان را حتی بیشتر از فرزندان خود دوست مى‎داشت. امّ البنین اجازه نمی‌داد که او را فاطمه صدا کنند و می‌گفت: مرا فاطمه صدا نکنید زیرا فرزندان حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) با شنیدن این نام، به یاد غم‎هاى مادرشان مى افتند و ناراحت مى‌شوند.
بنابراین، فاطمه بنت حزام را «امُّ البنین» به معنای «مادر پسران» نامیدند و به این نام شهرت یافت چرا که ثمره ازدواج امام علی (علیه السلام) با وی، چهار پسر به نام‌های عباس، عون، جعفر و عثمان بود.
هر چهار فرزند ام البنین (سلام الله علیها) در روز عاشورای سال ۶۱ هجری در رکاب برادر و سرور خود حضرت سیدالشهداء (علیه السلام) در کربلا، شربت شهادت نوشیدند.
حضرت ابوالفضل نخستین فرزند از چنین بانوى با معرفت و حق شناسى بود. تولد وى، خانه امام على (علیه السلام) و دل مولا را غرق نور و سرور ساخت. حضرت على (علیه السلام) در گوش این نوزاد بسیار خوش منظر و زیبا، اذان و اقامه گفت و او را عبّاس نام نهاد.
عبّاس هم به معناى شیر نیرومند و خشمگین، و هم به معناى عبوس و چهره گرفته است زیرا که ایشان نسبت به ظالمان، چهره‌اى خشمگین داشتند.
در روز هفتم ولادت حضرت عباس (علیه السلام) هم گوسفندى را به عنوان عقیقه ذبح و گوشت آن را در بین فقرا تقسیم کردند.
گفته می‌شود؛ پدر ارجمندش امام علی (علیه السلام)، گاهى قنداقه عباس خردسال را در آغوش مى گرفت و بر بازوان او بوسه مى زد و اشک مى ریخت چرا که این دست‌ها روزی براى کمک و یارى برادرش حسین (علیه السلام) قطع خواهد شد.

برچسب ها
نمایش بیشتر

یک نظر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن