قرارگاه فرهنگی سفیر کربلا

اخبار

ما رَاَیْتُ اِلاّ جَمیلا

در کوچه های شهر قدم میزنیم، آثار سیل و ویرانی همه جا به چشم میخورد. خانه های مخروبه ای که شاید تا چند روز پیش در این ساعات شاهد بازی و خنده ی کودکان، خانه داری مادران و مهیا شدن غذایی بوده است؛ که پس از بازگشت پدر به خانه، کانون گرم خانواده را یک جا جمع کند.
چهره های مردمان بومی به راحتی قابل تشخیص است ؛ خسته ولی امیدوار، خاکی و پر مهر، بی خانه ولی مهمان نواز .مهمان نوازیشان را با یک لیوان آب و دعوت به نشستن بر روی پاره ای آجر برای دقیقه ای استراحت به رخ میکشند و با تشکرهای بی ریا و صمیمانه شان و خستگی چند ساعت کار بی وقفه را از تن همه بیرون میکند. نگاهشان به دست یاری ماست و امید به آینده و لطف بیکران خداوند در آن ها موج میزند. آنان نمونه های واقعی صبر و استقامت هستند که همگی حاصل دانش آموختگی از مکتب سید الشهدا و بانوی صبر و استقامت مان زینب کبری سلام الله علیها ست . همه ی این ها گنج هایی هستند که ما از پیشوایان خود به ارث برده ایم و انچنان از ان ها پاسداری میکنیم که هرگز دست کسی به آن ها نمی رسد .

همه ی شهر شلوغ است، مردان و زنانی که با پوشش های متفاوت، از مردم محلی با لباسهای دوست داشتنی شان گرفته تا لباس های سبزپاسداری، خاکی بسیجی و سفید طلبگی .اینجا مردمی را می بینی که لباس انسانیت به تن کرده اند و از جان و دل برای هم نوعشان مایه میگذارند و میخواهند در کنار هم مصداق آیه ۱۲۵ سوره آل عمران باشند:

« بَلَى إِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا وَيَأْتُوكُمْ مِنْ فَوْرِهِمْ هَذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُسَوِّمِينَ»

ترجمه آیه:

«البته اگر صبر کنید ومقاومت کنید وپرهیزگاری نمایید، [گر‌چه] دشمنان با خشم و خروش بر شما بتازند، پروردگارتان شما را با پنج هزار فرشته مخصوص مدد می رساند».

در اینجا مهربانی را با تمام وجود میتوان احساس کرد. مهربانی هایی از جنس عشق به وطن .این جا فرشته هایی هستند که بی منت باری به دوش می کشند تا شاید اندکی دل کودکی شاد شود و دوباره آواز قهقه هایشان گوش زمانه را کر کند . با عشق سرشار پای در گل و لای می نهند تا روزی دوباره لبخند رضایت را بر لبان مردم سیل زده جاری سازد .آری ؛ این جاست که سخن پیامبرمان تجلی میگردد . (إِنَّمَا بُعِثْتُ لِأُتَمِّمَ مَکارِمَ الْأَخْلَاقِ. به راستی که من برای به کمال رساندن مکارم اخلاق مبعوث شده ام.)

این نوع خاص محبت و عشق و علاقه را در کمتر جایی میتوان یافت ؛ جز در اربعین حسینی که نقطه اوج آن است. و اینان به راستی که سربازان و دوستداران مکتب اربعین هستند که در آنجا مشق عشق نمودند و اینجا درس پس میدهند. آنجا خاکی بودن و محبت بی منت را آموختند؛ کار با عشق را تجربه کردند و مزه ی خستگی در راه عشق به معشوقه ی خود ، معبودشان را چشیدند . آن ها برادری و برابری را آموختند و در کلاس بی بی زینب ما رایت و الا جمیلا دیدند .
از آن جاست که آنان اینجا؛
خاکی کار میکنند، بیمنت می بخشند، با عشق حرکت میکنند، و در میان این همه گل و لای بذر مهربانی و انسان دوستی و مسلمان بودن را میکارند..

نمایش بیشتر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن